Η ασυνήθιστη οπτική εξέταση αντικειμένων μπορεί να υποδηλώνει μεταγενέστερη διάγνωση αυτισμού σε βρέφη

Η ασυνήθιστη οπτική επιθεώρηση αντικειμένων από βρέφη μπορεί να υποδηλώνει μεταγενέστερη διάγνωση αυτισμού.

Η ασυνήθιστη οπτική επιθεώρηση αντικειμένων από βρέφη ηλικίας 9 μηνών και άνω προδιαθέτει για μεταγενέστερη διάγνωση διαταραχής του φάσματος του αυτισμού.

Η ασυνήθιστη οπτική επιθεώρηση ορίζεται ως η παρατήρηση ενός αντικειμένου:

  • πολύ κοντά στο πρόσωπο
  • με τις γωνίες των ματιών
  • με το ένα μάτι κλειστό
  • αδιάκοπα για παραπάνω από 10 δευτερόλεπτα

Οπτική επιθεώρηση, επαναλαμβανόμενη συμπεριφορά και κοινωνική δέσμευση σε παιδιά με αυτισμό

Σύμφωνα με έρευνα, περίπου 1 στα 54 παιδιά στις ΗΠΑ έχει ταυτοποιηθεί με ΔΑΦ (Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος). Τα μικρότερα αδέρφια παιδιών με αυτισμό διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο να διαγνωστούν με αυτισμό, σε ποσοστό περίπου 1 στα 5.

Οι ερευνητές αξιολόγησαν 89 βρέφη των οποίων τα μεγαλύτερα αδέρφια είχαν ΔΑΦ (ομάδα υψηλού κινδύνου) και 58 βρέφη με αδέρφια με τυπική ανάπτυξη (ομάδα χαμηλού κινδύνου). Τα βρέφη ολοκλήρωσαν μια εργασία σχεδιασμένη για να μετρήσει μια ποικιλία διαφορετικών τρόπων παιχνιδιού και χρήσης αντικειμένων σε ηλικία 9, 12, 15, 18, 24 και 36 μηνών.

Οι εξεταστές βαθμολόγησαν τη συμπεριφορά κοινωνικής δέσμευσης κάθε βρέφους μετά από κάθε συνεδρία αξιολόγησης. Μέτρησαν τη συχνότητα της βλεμματικής επαφής του βρέφους, τη συχνότητα του χαμόγελου σε άλλους ανθρώπους και τη συνολική κοινωνική ανταπόκριση.

Η αυξημένη εστίαση σε αντικείμενα από νωρίς συνδέθηκε με μειωμένες συμπεριφορές κοινωνικής δέσμευσης, κοινές σε παιδιά με αυτισμό.

Υπολόγισαν επίσης τον αριθμό των φορών που το βρέφος εμπλέκεται σε ασυνήθιστη οπτική επιθεώρηση και περιστροφικές συμπεριφορές με τα αντικείμενα.

Στους 36 μήνες, τα βρέφη ταξινομήθηκαν σε μία από τις τρεις ομάδες: Χαμηλού Κινδύνου Μη ΔΑΦ (58 παιδιά), Υψηλού Κινδύνου Μη ΔΑΦ (72 παιδιά) και Διαγνωσθέντα με ΔΑΦ (17 παιδιά).

Η μελέτη διαπίστωσε ότι οι διαφορές στην ασυνήθιστη οπτική επιθεώρηση ήταν πιο εμφανείς και εκδηλώθηκαν νωρίτερα σε βρέφη που ανέπτυξαν ΔΑΦ. Στους 9 μήνες, η ομάδα ΔΑΦ παρουσίασε αυτή τη συμπεριφορά συχνότερα από τις δύο άλλες ομάδες και η συμπεριφορά συνέχισε σε υψηλότερα ποσοστά σε όλες τις ηλικίες.

Οι διαφορές στις συχνότητες περιστροφής εμφανίστηκαν αργότερα, πιο περιορισμένες χρονικά και σχετίζονταν με τον οικογενειακό κίνδυνο ΔΑΦ παρά με τη διάγνωση του αυτισμού του βρέφους.

Γενικότερα, η αυξημένη εστίαση σε αντικείμενα από τα πρώιμα στάδια της ζωής συνδέθηκε με μειωμένες συμπεριφορές κοινωνικής δέσμευσης, κοινές σε παιδιά με αυτισμό.


Πρωτότυπο άρθρο: https://health.ucdavis.edu/news/headlines/unusual-visual-examination-of-objects-may-indicate-later-autism-diagnosis-in-infants/2021/09?fbclid=IwAR2l0HresZ_4h9-m3Nnqo1HDcc9T7bfQ0NryvWBVf4mP_hGvdG88Xxvzx_o